อ่านนิตยสาร Wired เจอบทความ Global Mourning (html|pdf) แล้วก็แอบรู้สึกเออออไปกับเค้าด้วย
บทความที่ว่ามาจากการศึกษาโดยคุณ Glenn Albrecht ที่เริ่มต้นจากสภาวะแห้งแล้งอย่างรุนแรงที่ประเทศออสเตรเลีย อันส่งผลให้สภาพแวดล้อมในหลายพื้นที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก อันได้นำพาความหมองเศร้าสู่ปวงชนโดยไม่ต้องมีการสมคบคิด
ความเศร้าที่ว่าเป็นความเศร้าที่คุณ Albrecht เชื่อว่าเป็นความเศร้าแบบใหม่ อันมาจากความรู้สึกผิดแยกแปลกถิ่นที่เกิดขึ้นในเมืองของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาทิวทัศน์ที่เปลี่ยนไป หรือนกกับต้นไม้ที่คุ้นตาต่างหนีหาย อันบ่งบอกถึงสภาพแวดล้อมที่ทุกคนต่างคุ้นเคยนั้นได้จากไปแล้ว
จนเกิดเป็นอาการห่วงหาอาลัยบ้าน ทั้งๆที่ไม่ได้แม้แต่จะก้าวเท้าหนีจากไปไหน
ออกจะฟังดูน่าเศร้า แต่ถ้าลองนึกดู เมืองบนโลกนี้ต่างก็เปลี่ยนแปลงหน้าตากันอยู่ตลอดเวลา อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นฉับพลันเพียงข้ามคืน แต่ก็ไม่มีที่ไหนหยุดนิ่งทานกระแสกาลเวลาได้ ดังนั้นถึงเมืองจะเปลี่ยนไปแค่ไหน ถ้าคิดว่านั่นยังเป็นบ้านของเรา จะอย่างไรแล้วมันก็ยังคงเป็นบ้านของเราอยู่
ซึ่งจะไม่น่าเศร้าเท่ากับการที่ไม่รู้ว่าบ้านของตัวเองนั้นอยู่ที่ใด

Kings of Convenience: Homesick

Categories: Orbit

The week of fireworks have passed. The weather in this summer is torturing me, there’s no better time to say yes to being cool. Stop global warming please…
.
July 4th always remind me of hot dog eating contest. As a threat to Kobayashi last year, Joey Chestnut has now become the first U.S. champion since 2000 [...]

Categories: Movie · Orbit

Two weeks passed in a blink. Sometimes I wonder should I stop blinking or make it more.

Having problem with Thai text on iPod? Sure because Apple doesn’t support it. And do you know there is a petition asking Apple to include Thai language in iPod? Well it’s been a year ago with no response back [...]

Categories: Orbit