ผมปัดฝุ่นสดใหม่ที่กองอยู่บนโต๊ะอย่างนุ่มนวลแผ่วเบา ด้วยกลัวว่าฝุ่นนั้นจะฟุ้งกระจายลงผิดไปจากที่ตั้งใจ ใครหลายคนคงคิดว่าผมเป็นพวกรักสะอาดเสียเต็มประดา ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง เป็นคำตอบที่ผมคิดว่าใช่ แต่ด้วยละอายใจถ้าลองมองถึงสภาพเกลื่อนกลาดของสิ่งของที่กอง ๆ กันไ้ว้แล้ว เอาเป็นว่าผมไม่ชอบฝุ่นแค่นั้นก็แล้วกัน
แม้ว่าเหล่าสิ่งของมากมาย จะกองอยู่กันใกล้ชิดหนาแน่น แต่ก็ไม่เคยมีปัญหากับการหยิบหา ด่้วยระบบการซุกที่ดี ของต่าง ๆ จะมาโผล่เข้ามือได้อย่างไม่ยากเย็น วิธีการขั้นแรกคือซุกของไว้ในที่ ๆ เดียวกัน จากนั้นจัดแบ่งหมวดหมู่ตามลำดับการใช้สอย คุณลักษณะทางกายภาพ และที่มาที่ไปอันจัดเป็นข้อสำคัญ สุดท้ายเมื่อคุณอยากจะหยิบฉวยอะไรขึ้นมา ก็เพียงแต่ไล่ตามความสัมพันธ์จากสิ่งของต่าง ๆ นี่เอง
วิธีนี้อาจจะดูเปลืองเรี่ยวแรง และใช้หน่วยความจำในสมองไปมากมาย แต่ถ้าคิดเสียว่าเป็นการขัดเกลาหน่วยความทรงจำของก้อนสมอง มิให้แปรเปลี่ยนไปเป็นก้อนไขมัน ก็คงจะพอเอามาพูดได้ ทว่าความจริงแท้เหนืออื่นใดสำหรับผมแล้วนั้น ไม่มีความคิดจะเก็บของที่ไม่เหลือความทรงจำไว้แล้วแต่อย่างใด ดังนั้นวิธีการซุกอย่างที่ว่าก็ดูจะเข้ากับธรรมชาติของผมดีอยู่แล้ว ผมเฉไฉไปว่าอย่างนั้น
ผมสรุปความคิดของตัวเอง ก่อนจะเริ่มไล่ความสัมพันธ์จากเสียงลมที่ได้ยิน เศษกระดาษข้อความที่สอดไว้ในหนังสือ เหตุการณ์บางอย่างที่ล่องลอยออกมา กับกระป๋องโค้กหน้าตาประหลาด ก่อนผมจะหยุดลงที่ซีดีแผ่นหนึ่ง ซีดีแผ่นที่ว่ามีสกาเล็ต โยฮันส์สันกับเสื้อสีขาวบนที่นอนสีขาว อวดริมฝีปากสีแดงอ่อน ๆ กับนัยน์ตาชวนแนบกายชิดคู่ ที่บางคนก็อาจจะไม่ได้คิดอย่างนั้น
เครื่องเล่นเพลงของผมยังคงจากไป อย่างไม่มีวันกลับ ไม่ต้องมีตัวเลือกอะไรอีกต่อไป เสียงแผ่นซีดีเดินทางเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ผมใช้ ทำให้ผมแอบหวาดผวาไปเล็กน้อย เสียงเพลง Intro / Tokyo เริ่มขึ้นอย่างเวิ้งว้าง ผมจำไม่ได้แล้วว่าหยิบมาฟังครั้งสุดท้ายเมื่อไรกัน [...]

Categories: Me · Movie · Music

อย่างกับว่าเพิ่งเขียนถึง Persepolis ไปเมื่อไม่นาน (จริง ๆ คงเป็นเพราะไม่ค่อยได้เขียนมากกว่า) จนวันนี้ก็ไปดูฉบับภาพยนตร์มาจนได้
การแปรภาพนิ่งไปสู่ภาพเคลื่อนไหว ก็เป็นทั้งเรื่องง่ายแล้วก็เรื่องยากในบางที แต่โชคดีว่าคนลงมือทำในครั้งนี้เป็นตัวคุณ Marjane Strapi เอง การจับจุดสำคัญของเหตุการณ์และการดำเนินเรื่องราว จึงไม่มีจุดให้ขัดเขิน เหลือก็แต่ข้อจำกัดของเวลาที่ทำให้เนื้อเรื่องบางส่วนขาดหายไป ซึ่งก็อาจเป็นเรื่องดีสำหรับบางส่วนบางเรื่องราวใน Persepolis เล่ม 2 ก็ได้
เพลิดเพลินดีกับการได้เห็นภาพที่เคยเห็นบนแผ่นกระดาษ กระโดดออกมาเคลื่อนไหวให้เห็นแบบลื่นไหล หลายต่อหลายเหตุการณ์ ช่วยเร่งเร้าอารมณ์ในตัวให้ได้สั่นสะท้าน อาจจะเรียกได้ว่าข้อบกพร่องนั้นยากที่จะหาเจอ แต่หลายเหตุการณ์ ภาพหลายภาพจากหนังสือก็ยังคงติดตัวฝังลึก แนะนำว่าหาโอกาสดูทั้งสองแบบเลยเพื่อความสมบูรณ์

When your mother and I were 15,
we used to walk together holding hands.
And yet it was in this country.
รู้ดีว่ามันยากที่จะไปเรียนรู้จากประสพการณ์ของคนอื่น แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าถ้าพยายามกันอย่างแท้จริงแล้ว เรื่องไหน ๆ ก็คงมีทางออก เพียงแต่อาจจะมีราคาที่ต้องจ่ายเท่านั้นเอง
.

Trailers
Behind the scene artwork

Categories: Movie

หลายอาทิตย์ก่อนเกิดตาบวมโดยไม่มีสาเหตุ (ที่ถูกคือไม่รู้) เลยตัดสินใจไปหาหมอ ส่วนหนึ่งก็ด้วยความอยากลอง เพราะบัตรประกันสุขภาพที่เค้าบังคับให้ทำนั้นก็ไม่ถูกซักเท่าไร แน่นอนว่าต้องนัดล่วงหน้าเพราะประเทศนี้จะตัดผมยังต้องนัดล่วงหน้า
พอไปถึงก็ได้รับแบบฟอร์มยาวเหยียด เพื่อตรวจประวัติว่าเราหรือพ่อแม่เคยเจ็บป่่วยอะไรมาบ้าง จริงๆตอนทำประกันก็น่าจะมีข้อมูลนี่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ กรอกไปด้วยความอุบอิบ ก่อนจะมารู้ทีหลังว่าทำไมเค้าต้องทำอะไรยุ่งยากแบบนี้ หลังจากยื่นแบบฟอร์มไปให้พยาบาลก็พร้อมเข้าตรวจได้ จะว่าไปนัดล่วงหน้ามันก็ดีตรงนี้สินะ
เนื่องจากบรรยากาศห้องตรวจมันดูคุ้นๆ เลยแอบคิดไปเองเป็นการใหญ่ว่าจะเป็นคุณหมอ ซาร่า แืทนเครดี้ ออกมาตรวจ ก่อนจะพบความจริงว่าเราไม่ได้เป็น ไมเคิล สกอฟิลด์ เลยต้องเศร้าไปหลายชั่วครู่
แค่ตาบวมก็ทำให้คนเราบ้าบอได้
ตรวจไปเล็กน้อยก่อนจะได้ใบสั่งยาลายมือมาตรฐานคุณหมอโลกมา จากนั้นก็ต้องเดินไปร้้านขายยาซึ่งก็ีมีอยู่หลายที่เช่น CVS หรือ Wallgreens เลือกไปอันหลังไม่ใช่เพราะใช้ SVN แต่เนื่องจากมันใกล้บ้าน
หลังจากไปถึงก็ยื่นใบสั่งยาไปให้พร้อมบัตรประกันสุขภาพ เดินตากแอร์อีกเล็กน้อยก็ได้ยามาพร้อมกับใบเสร็จเก็บเงิน $30.00 เห็นราคาแล้วเข้าใจว่าถ้ากลับมาซื้อที่ประเทศไทย อาจจะมีหยอดได้ตลอดชีวิต ตอนแรกนึกว่าประกันสุขภาพที่มีอยู่คงจะไม่ค่อยดีถึงต้องจ่ายเพิ่ม แต่พอเห็นใบเสร็จพร้อมคำกล่าว
Your insurance saved you $84.99
นอกจากจะซื้อหยอดที่เมืองไทยได้ตลอดชีวิตแล้ว ยังคุ้มครองครอบครัวและเผื่อแผ่ถึงเพื่อนบ้านได้อย่างไม่ต้องกังวล
ทุกวันนี้ตาเป็นปกติดีแล้ว ยายังเหลืออยู่ไม่น้อย เอาไปขายหาเงินคืนซะดีมั้ย
.
Sicko พูดถึงเรื่องระบบรักษาพยาบาลที่บูดเบี้ยวผิดเพี้ยน ของประเทศที่ได้ชื่อว่าเป็นประเทศพัำฒนาแล้วอย่างอเมริกา ประเด็นเริ่มต้นเลยก็คือหากคุณไม่มีประกันสุขภาพ การเข้าไปพบแพทย์ก็ไม่ต่างอะไรกับถูกโจรปล้นบ้าน เพราะค่ารักษาพยาบาลที่นี่แพงสุดขีด ในหนังยกตัวอย่างคนที่ประสพอุับัติเหตุจากเลื่อยไฟฟ้า นิ้วหนึ่งแหว่งช่วงปลาย อีกนิ้วขาด โรงพยาบาลแจ้งว่าค่ารักษาพยาบาลเป็นจำนวน $12,000 และ $60,000 ตามลำดับ สุดท้ายก็ต้องเลือกรักษาแค่นิ้วแรกและลาจากอีกนิ้วไปตลอดกาล
แต่ประเด็นต่อมาซึ่งสำคัญยิ่งกว่าคือ ต่อให้มีประกันสุขภาพก็ใช่ว่าจะหมดเรื่อง [...]

Categories: Movie