I walked my robot home
สนามบินใหม่สดใสปิ๊งปั๊ง แต่ก็ดูวุ่นวายเหมือนเดิม ๆ
อากาศร้อนที่เกือบลืม พาตัวปวกเปียกโรยรา
พาลไปถึงมันเชื่อม บัวลอย ที่ไม่อาจทานทนอากาศโลก
แม้จะพาหนีไปอยู่ในตู้เย็นแล้วก็ตาม
พาดหัวข่าวบนหนังสือพิมพ์ ยังคงรักษามาตรฐาน
บทความข้างใน ก็ยังเขียนได้เหมือนเดิม
หมูแพงก็กินไก่ ถ้าข้าวแพงเราควรกินก๋วยเตี๋ยว
แต่จะยังไงชาวนาก็ลำบากเหมือนเดิม
เครื่องเล่นเพลงตั้งโต๊ะตัวเก่าไม่ทำงานเสียแล้ว
ไม่รู้ว่าหูฟังอันเก่ากับเครื่องเล่นพกพา จะพาเราไปได้ถึงไหน
หนังสือที่อยากอ่าน จะได้อ่านเสียที
หนังที่ไม่มีโอกาสได้ดูในโรง โดนตัดเพิ่มอีก 2 ฉาก ด้วยเหตุผลแปลก ๆ
ข้าวห่อไข่ยังอร่อยเหมือนเดิม สวนทางกับราคาที่น่าสงสารกระเป๋า
ของกินสารพัดสารพัน ดาหน้ามาเยาะเย้ยและล่อลวง
โครงการลดน้ำหนักเราคงไปได้ไม่ถึงไหน
กลุ้มอยู่ไม่นาน ก็ไปหาอะไรกินต่อ
เรื่องบางเรื่องก็ห้ามกันไม่ได้
บทบางบทก็รวดเร็วแบบไม่ทันรู้ตัว
March 30th, 2008 at 12:51 am
ยินดีต้อนรับ…กลับบ้าน
March 31st, 2008 at 10:58 am
กลับเมืองไทยแล้วเหรอคะ
อาหารอร่อยถูกปาก แต่ราคาก็แพงขึ้นอย่างรู้สึกได้
รถติดอีกมากมาย
แล้วก็ร้อนสุดๆ เหอ เหอ ร้อนจนแทบจะละลายอยู่บนเตียง -_-”
April 18th, 2008 at 9:38 am
มีสเตอริโออันใหม่แล้วหรือยัง
ยืมของเราไปก่อนพลางๆ ไหม?
วันละ 5 บาท