Abandon The Old In Tokyo
หลังจากตื่นตาตื่นใจ (และตกใจ) ไปกับงาน The Push Man and Other Stories แล้วก็เพิ่งจะได้มีโอกาสอ่านงานที่ถูกนำมาแปลเป็นภาษาอังกฤษเล่มที่สอง ซึ่งจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Drawn & Quaterly เ้หมือนเดิม
Abandon The Old In Tokyo ยังคงเป็นการรวบรวมผลงานขนาดสั้นจำนวน 8 เรื่อง ขุณะ้เดียวกันแต่ละเรื่องก็มีความยาวมากกว่างานในคราวก่อน ความโดดเดี่ยวเจ็บลึกตามแนว gekiga ยังคงเดิม กับมุมมองจากตัวละครเปล่าเปลี่ยวในเมืองใหญ่อันพลุกพล่าน
หากเทียบกับงานคราวก่อนก็คงบอกได้ว่างานคราวนี้ดูนุ่มนวลกว่า อาจะเป็นเพราะความยาวที่เพิ่มขึ้น แต่ขณะที่ความรุนแรงอย่างเด่นชัดถูกเจือจางไป ความมืดหม่นกับหนักหน่วงถาโถมมากกว่าเดิม โดยเฉพาะตอน Unpaid ที่กล่าวชีวิตเจ้าของบริษัทผู้ล้มละลาย ก่อนปิดฉากชีวิตอย่างเฉียบเย็นไม่ต่างจากมือคนอ่าน
อีกอย่างหนึ่งที่รู้สึกได้ คือความหลากหลายในเรื่องราวเส้นเดิมที่เพิ่มขึ้น อย่างเรื่อง The Hole ที่กล่าวถึงความขนขื่นที่เกิดขึ้นกับหญิงสาว อันเป็นผลมาจากผู้ชายบนโลก แทนที่จะเป็นมุมมองสะท้อนจากชายวันปลายหนุ่มเหมือนเรื่องอื่น ๆ
มาคิดได้ว่าที่ชอบผลงานของคุณโยชิฮิโร ทัตสึมิ ก็คงเพราะเป็นหนังสือการ์ตูนที่ทิ้งความคิดห้วงคนึง ไว้อย่างที่คนอื่น ๆ ไม่อาจจะเทียบได้
จนบางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าสิ่งที่น่าำกลัวที่สุดในโลก ก็คงเป็นความจริงนี่เอง

November 25th, 2007 at 10:32 am
แวะกลับไปอ่านความเห็นฉันที่ post นั้น ก็เลยทำให้รำลึกได้
อ่า ไปๆมาๆ ชักอยากหามาอ่านซะแล้วสิ ถ้าบอกว่าเล่มนี้ดูนุ่มนวลกว่า อาจเริ่มที่เล่มนี้ ถ้าไม่ลืมที่จะมองหาอะค่ะ
November 25th, 2007 at 9:47 pm
เพิ่งอ่าน the god of small things ของ อรุณธตี รอยจบ
แล้วก็ต้องมาขอพยักหน้าหงึกหงักๆ ตรงนี้ว่า
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก
ก็คือมนุษย์ด้วยกันนี่เอง
มนุษย์ที่เรารัก เกลียดเรา แล้วก็หมั่นไส้เรา
อยู่ในคนๆ เดียว
December 7th, 2007 at 12:11 pm
หนังสือน่าอ่านมาก ไว้จะไปหามาอ่าน
ปล.ถ้าไม่รบกวนเกินไป ขออนุญาตเชิญตอบ Idol Tag ที่บลอกนะครับ แล้วจะแวะมาอ่าน
December 13th, 2007 at 11:45 pm
เข้าไปอ่านแซมเปิล 8 หน้า
ตามเว็บที่ท่านให้มาครั้งก่อน
อ่านแค่นั้น
ก็เริ่มจะรู้สึกใจคอไม่ดีแล้ว
มันหน่วงอย่างที่ว่าจริง ๆ
หวังว่าจะหาซื้อมันได้แถว ๆ นี้นะ
December 25th, 2007 at 11:42 pm
คิดถึง
อิ อิ อิ
เมอร์รี่คิดซะมากนะ
October 29th, 2008 at 4:23 pm
Good post.