ทิ้งไว้จนเกือบลืม…

Lollapalooza เป็นเทศกาลดนตรีที่มีอายุไม่มากเท่าไร เกิดๆดับๆในช่วงยุค 90 ก่อนจะมาปักหลักจัดกันที่ Grant Park, Chicago กันเมื่อปี 2005 จนถึงปัจจุบัน 2007 ที่เพิ่งไปเหยียบมานี่เอง

แม้ว่าวงดีๆจะเยอะ แต่น่าเสียดายว่าไม่สามารถจะแยกร่างได้ เลยมาแบบคร่าวๆได้ดังนี้

.

Day1: August 3rd

Blonde Redhead

อากาศร้อนสุดขีด เลยไปถึงตอนห้าโมงดู Blonde Redhead เป็นวงแรก ปล่อยงานจาก 23 ออกมาแบบไม่ต้องรีรอ ก่อนจะตามด้วยงานเก่าที่คนดูยังเรียกร้อง เล่นกันไม่ติดขัดเหมือนตอนที่มาเล่นที่เมโทรเมื่อหลายเดือนก่อน แม้ว่าจะยังเีงียบกันเหมือนเดิม เพราะพูดไม่เ้ก่งกันทั้งวง ที่สำคัญต้องมีคุณม้า ไว้ให้นั่งเล่นคีย์บอร์ดเพลินใจ

LCD Soundsystem

พอตกเย็น อากาศค่อยร่มรื่นขึ้น ถึงตา LCD Soundsystem ขึ้นเวทีมาอุ่นเครื่องปลดปล่อยอารมณ์คืนวันศุกร์ ซึ่งต้องบอกว่ามันส์มากๆ น่าเสียดายว่าพอเล่นไปครึ่งชั่วโมงคนเริ่มหาย เพราะว่าวงต่อไปที่จะมาปิดงานวันนี้ที่เวทีใหญ่ คือ Daft Punk

Daft Punk

พีระมิดมหัศจรรย์ ชนะเลิศ

(แม้ว่าจะรู้สึกว่าช่วงกลางๆค่อนไปท้ายๆมันเริ่มจะแผ่วไปหน่อยก็เถอะ)

.

Day 2: August 4th

Matt & Kim

หลังจากเมื่อวานทำตัวขึ้เกียจ วันนี้เลยไปถึงตั้งแต่เที่ยง เดินผ่านเวที adidas เจอ Matt & Kim ที่เล่นไปยิ้มไปอย่างเบิกบาน กับสมาชิกคู่ที่คงเ่ดาชื่อกันไม่ยาก

I’m From Barcelona

ด้วยจำนวนสมาชิกอันล้นหลาม เลยไม่แปลกใจว่าทำไมได้เล่นเวทีใหญ่ กับวงจากสวีเดนมิใช่จากสเปน ที่มาเล่นด้วยงาน Let Me Introduce My Friends รับคะแนนความโกลาหลและยุ่งเหยิงไปเลยเต็มสิบ แม้ว่าจะมาไม่ครบ 29 คนก็เถอะ

Aqueduct

ดู Pete Yorn อยู่สักพักก่อนขยับตัวไปดู Aqueduct ด้วยความสงสัยว่าจะมีคนดูกับเค้ามั้ย ก็พบว่ามีมาดูพอประมาณ แต่ที่แย่คือปกติดนตรี Aqueduct มันก็บาดหูอยู่แล้ว ปรากฎว่าเวที Citi นี่เสียงแหลมอย่างรุนแรง แต่ก็ดูกันได้จนจบกัน ว่าแต่ผอมลงรึเปล่า ?

อ้อ ได้ยินว่า Pete Yorn ปิดงานด้วยคัฟเวอร์ Young Folks ตึง!

จากนั้นเดินไปดู Silverchair เห็นคุณ Daniel Johns แล้วตกใจอย่างรุนแรง “เค้าเพิ่งหายป่วย” สาวบางคนให้ความเห็นปกป้อง

Clap Your Hands Say Yeah

จากนั้นรีบหาอะไรกินก่อนพุ่งไปจองที่รอดู Clap Your Hands Say Yeah แล้วก็พบว่า ทำไมเล่นจืดจัง ไม่ใช่ว่าเล่นไม่ดีแต่สงสัยจะหวังมากไปหน่อย…

ํำYeah Yeah Yeahs

ชนะเลิศประจำวันเสาร์ มันส์มากค่ะ

หลังจากใช้เวลาอยู่อย่างเต็มใจในการฝ่าสาวกสาวจำนวนมากของ Yeah Yeah Yeahs ก็ไปถึงเวที Spoon แต่ดูได้นิดเดียวก็ต้องไปต่อเพราะเวทีของ Interpol อยู่อีกฝั่งหนึ่ง ถึงเวลานี้ฝนตกพรำๆแบบไม่หยุดสักที

Interpol

วงร็อกมาดขรึมเล่นกันอย่างขึงขัง ไม่มีการทักทายทั้งตอนมาและตอนไป แต่ก็เล่นได้แน่มากๆ แล้วก็พบว่าประทับใจกับบรรยากาศอึมครึมแบบนี้จริงๆ

.

Day 3: Aug 5th

เนื่องจากเมื่อวานไปตั้งแต่เที่ยง พิจารณาสังขารแล้วตั้งใจว่าวันนี้จะไปตอนบ่ายๆแทน รู้สึกตัวอีกทีก็พบว่ามาถึงตั้งแต่ 11.45 พร้อมแดดเปรี้ยงทั้งๆที่เช็กอากาศแล้วเค้าว่าเมฆครึ้มบวกฝนตกพรำๆ

พยากรณ์อากาศที่ไหนๆก็คือกัน ?

The Postmarks

ฟังดนตรีชวนฝันตอนแดดกลางหัว เป็นความขัดแย้งที่ไม่ชวนดู แต่เสียงร้องเย็นๆเยียบๆก็พาคนดูไปได้ตลอดทาง แม้เสียงดนตรีจาก The Cribs จะเริ่มเ้ข้ามาแทรกแซงในช่วงท้ายก็ตาม

The Cribs

สลับขั้วตัวเองได้อย่างน่าตกใจ เพราะจาก The Postmarks กลายเป็น The Cribs ไปเสียได้ แล้วก็พบว่าเพลงในอัลบั้มมันส์ขนาดไหน เล่นสดก็ไปตามนั้น ก่อนจากมาด้วยสภาพโชกชุ่มทั้งจากเหงื่อและน้ำที่คนดูช่วยกันฉีด

จากนั้นก็เดินข้ามฝั่งไกลลิบกะจะลองไปดู Heartless Bastards แล้วก็พบว่าร้อนจนฟังไม่รู้เรื่อง เลยหลบไปตากแอร์ก่อนซมซานกลับฝั่งไปหาไรกินพร้อมกับฟัง Rodrigo y Gabriela อยู่แผ่วๆ

Los Campesinos!

วงป๊อปบ้าพลังอีกหนึ่งวง มาจากเวลส์แต่ใช้ชื่อสเปนแปลได้คร่าวๆว่าวงชาวนา ดูอนุรักษ์นิยมมาก แต่ก็เล่นมันส์ตามสมัยนิยม ถ้าใครชอบ AIH ก็คงชอบวงนี้ด้วยกระมัง

Peter Bjorn and John

คลาดกันไปหลายที ในที่สุดก็ได้ดูเสียที ก่อนทุกอย่างจะหยุดชะงักเมื่อผ่านไปสามเพลงเพราะระบบเสียงมีปัญหา อันทำให้หลายคนบ่นอุบเพราะเสียดาย Yo Lan Tengo ที่เล่นเวลาไล่ๆกัน รอจาก 5 นาที 10 นาที จนน่าจะถึงครึ่งชั่วโมงได้อย่างไม่ยากเย็น เคราะห์ดีว่าไม่ได้รอเ้ก้อ เพราะสุดท้ายก็กลับมาได้ก่อนจะละลายเพราะแสงแดดกับ Start To Melt ก่อนจะเล่นกันอย่างต่อเนื่องชดเชยเวลาที่ขาดหายกับ Amsterdam, Young Folks ที่ได้คุณ Nikki Monninger จาก Silversun Pickups มาช่วยร้องแทนคุณ Victoria Bergsman แต่รู้สึกเหมือนจะไม่ได้ซ้อมมาก่อนนะ! แล้วก็ได้คุณ Dean Stone จาก Apostle of Hustle มาตีกลองเล็กชนิดสงสารกลองจับใจ

ก่อนจะปิดด้วย Objects of My Affection และ Up Against The Wall ด้วยระดับความร็อกประทับใจสมกับที่คอยมานาน

จากนั้นตั้งใจว่าจะไปชม Modest Mouse แต่คนเยอะถล่มทลาย พอฟัง Float On จบเลยเผ่นกลับไปอีกฝั่งรอดู TV On The Radio ซึ่งก็ไม่ได้ใกล้เท่าไร แต่ยังดีกว่าระยะสนามฟุตบอลเมื่อกี้นี้ ไม่ใช่แฟน TV On The Radio แต่ก็ึิคิดว่าเล่นสดได้เท่ดีทีเดียว

Pearl Jam

ปิดท้ายเทศกาลด้วย Pearl Jam ที่ก็ยังเป็น Pearl Jam แม้จะผ่านมาแล้วกว่าสิบปีก็ตาม เห็นคลื่นคนดูมหาศาลขนาดนี้แล้ว ก็อดคิดถึงอีกวงไม่ได้ว่าถ้ายังอยู่มาถึงตอนนี้แล้วจะเป็นยังไง

.

สรุปได้ว่าสามวันกับ Lollapalooza นั้นประทับใจใช่เล่นทีเดียว