(ย้อนหลังไปเมื่อวันศุกร์ที่ 8 มิุถุนายน)

Keren Ann มาเล่นที่ Lakeshore Theatre ที่เดียวกับตอน El Perro del Mar มา อันส่งเสริมบรรยากาศเป็นอย่างมาก

เนื่องจากเป็นทัวร์สำหรับอัลบั้มใหม่ Keren Ann จึงไม่น่าแปลกใจที่จะเล่นชุดใหม่เยอะเป็นพิเศษ เริ่มที่ It’s All A Lie เป็นการอุ่นเครื่อง ก่อนจะทอดจังหวะต่อไปกับ The Harder Ships Of The World ก่อนจะเปลี่ยนจังหวะด้วย Sailor & Widow และ It Ain’t No Crime

ปกติเคยเห็นแค่จากรูปปกอัลบั้ม คิดเอาเองว่าคงจะเคร่งขรึมและพูดน้อย แต่จริงๆแล้วก็คุยเล่นไปไ้ด้อย่างลื่นไหลและมีลูกเล่น คิดดูอีกทีก็น่าจะเป็นเพราะมีผลงานมาไม่น้อยแล้ว

เสียงตบมือแปะๆ เป็นสัญญาณเริ่มต้นของ Lay Your Head Down ที่นำโดยมือทรัมเป็ต (ขออภัยจำชื่อไม่ได้) ก่อนติดต่อไปถึงผู้ชมเรียกความคึกคักขึ้นมาทั้งคนเล่นและคนดู จนเธอยิ้มแก้มปริี ก่อนจะต่อเนื่องกันไปด้วย Chelsea Burns จากอัลบั้ม Nolita  ที่เธอหยิบหีบเพลงมาเล่นอย่างจับใจ

คงจังหวะช้าเนิบต่อไปด้วย Where No Endings End กับเนื้อเพลงพึงหดหู่ ก่อนจะเปลี่ยนจังหวะเรียกเสียงหวีดจากผู้คนจำนวนหนึ่ง อันรวมไปถึงผมด้วยกับ Not Going Anywhere จากอัลบั้มชื่อเดียวกัน ก่อนจะปิดการแสดงด้วย Between The Flatland and The Caspian Sea

เสียงปรบมือกึกก้อง และหวีดร้องประหนึ่งคอนเิสิร์ตร็อก จนเธอต้องกลับออกมาเอ่ยปากแซวคนดู ก่อนจะปิดท้ายจริงๆด้วยคัฟเวอร์ Big Yellow Taxi ซะอย่างงั้น

เนื้อเพลงหลายต่อหลายเพลงชวนเกิดภาพหลายอย่างขึ้นมาในคืนนี้ แน่นอนว่าทิศทางที่เป็นได้ก็ออกมาได้หลายหลาก แต่ก็ยังอดคิดถึงทางที่ดีกว่าไม่ได้จริงๆ

This is why I always wonder
I’m a pond full of regrets
I always try to not remember rather than forget…

.

นอกจากชุดใหม่นี้จะไม่คิดชื่ออัลบั้มแล้ว (ที่เธอให้เหตุผลว่าึิคิดไม่ทันกำหนดออก) หน้าปกก็ยังเล่นง่ายอีกต่างหาก แต่สุดท้ายก็มีโอกาสทำให้ดูดีขึ้นมาเล็กน้อย